Pis kokulu boynuz mantarı

Yenmez kabul ediyoruz. Yumurta evresinin bazı Avrupa ülkelerinde yendiği bildirilir, ama kaynaklar arasında görüş birliği yoktur ve yumurta ölüm mantarı yumurtasıyla karışabilir.

Ölümcül bir zehri bilinmez. Tehlike, yumurtasının ölüm mantarı yumurtasıyla karıştırılmasıdır.

İkisinin de başı petek gibi çukurludur. Boynuz mantarı yapışkan, leş kokulu ve tabanında jelatinli yumurta kalıntısı olan bir mantardır; kuzugöbeği kokusuz, kuru ve ilkbaharda çıkar.

Başlıktaki yapışkan spor tabakası leş kokusuyla sinekleri çeker; sinekler bu tabakayı yiyerek sporları yayar.

Yumurta açıldıktan sonra sap birkaç saat içinde 10–25 cm'ye uzar; olgun mantar bir iki gün içinde çöker.

Kayıtların çoğu İstanbul'un ormanlık alanlarından; Düzce, Kırklareli ve Bolu'dan da kayıtlar vardır.

Bitkilere zararı yoktur; çürüyen odun ve kökleri ayrıştırır. Kokusu rahatsız ederse eldivenle toplayıp atabilirsiniz; çocukların ve evcil hayvanların yemesini engelleyin.

Takvimimizde pis kokulu boynuz mantarı mevsimi: May–Kas. Boynuz mantarı yazdan sonbahar sonuna kadar çıkar; Türkiye'deki gözlemler en çok mayıs ve ekim–aralık arasındadır.

Yapraklı ve iğne yapraklı ormanlarda, park ve bahçelerde, çürüyen odun ve kök artıklarının bulunduğu toprakta. Tek tek ya da dağınık çıkar; çoğu zaman önce kokusu fark edilir.

Harita verimizde (GBIF ve iNaturalist) Türkiye'den 40 kayıt vardır: 34'ü İstanbul'dan, diğerleri Düzce, Kırklareli ve Bolu'dandır. Kayıtlar Marmara ve Batı Karadeniz ormanlarında yoğunlaşır.

Pis kokulu boynuz mantarı şu türlerle karıştırılabilir: kuzugöbeği (Morchella esculenta, yenen tür), puf mantarı (Lycoperdon perlatum, yenen tür), ölüm mantarı (Amanita phalloides, ölümcül) ve mutinus caninus (Mutinus caninus, yenmez). Farklar bu sayfada karşılaştırılır.