Marmara Bölgesi mantarları: hangi türler, ne zaman çıkar?

Bu sayfa Marmara Bölgesi için GBIF ve iNaturalist'teki araştırma düzeyi, koordinatlı ve lisanslı mantar kayıtlarından derlenir; her ayın başında harita verisiyle birlikte kendiliğinden tazelenir. Bir kaydın olması, mantarın o gün orada görüldüğünü gösterir; bugün orada olduğunu ya da toplanabileceğini göstermez. Kayıt sayısı, mantarın bolluğundan çok o yörede kaç kişinin gözlem tuttuğunu yansıtır.

Marmara Bölgesi'nde en çok kaydedilen türler sırasıyla kafes mantarı (Clathrus ruber), tüylü maymuncuk mantarı (Schizophyllum commune), mürekkep mantarı (Coprinus comatus), kulak mantarı (Auricularia auricula-judae), reishi (Ganoderma lucidum), hindi kuyruğu (Trametes versicolor), bal mantarı (Armillaria mellea) ve imparator mantarı (Amanita caesarea). Bu türlerin 71 tanesi ansiklopedimizde ayrıntılı olarak anlatılır; aşağıdaki ızgarada kayıt sayısıyla birlikte fotoğraflı gösterilir.

Mevsim dağılımı: tarihli kayıtların yaklaşık yüzde 44'i eylül–kasım, yüzde 20'i mart–mayıs arasındadır. En yoğun aylar ekim, aralık ve kasım. Yağış, sıcaklık ve rakım mevsimi birkaç hafta öne ya da arkaya kaydırır.

Listenin devamında Marmara Bölgesi'nde kaydı bulunan diğer türler: pis kokulu boynuz mantarı, saksağan mantarı, panter mantarı, şemsiye mantarı, kükürt sarısı demet mantarı, kızaran gelin mantarı, çöp mantarı, kıllı katmantarı, mavi cincile, ölüm mantarı, tekne kukulcuk mantarı ve kav mantarı. Tek kayıtlı türler de haritada ayrı ayrı görünür; her nokta kendi GBIF ya da iNaturalist kaydına bağlanır.

Marmara Bölgesi içinde kaydın en çok geldiği iller: İstanbul, Kırklareli, Kocaeli, Bursa, Sakarya ve Balıkesir. Kaydı olmayan illerde mantar yok demek değildir; orada henüz az kişi gözlem paylaşmıştır.