Güneydoğu Anadolu Bölgesi mantarları: hangi türler, ne zaman çıkar?

Bu sayfa Güneydoğu Anadolu Bölgesi için GBIF ve iNaturalist'teki araştırma düzeyi, koordinatlı ve lisanslı mantar kayıtlarından derlenir; her ayın başında harita verisiyle birlikte kendiliğinden tazelenir. Bir kaydın olması, mantarın o gün orada görüldüğünü gösterir; bugün orada olduğunu ya da toplanabileceğini göstermez. Kayıt sayısı, mantarın bolluğundan çok o yörede kaç kişinin gözlem tuttuğunu yansıtır.

Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde en çok kaydedilen türler sırasıyla çukur semer mantarı (Dissingia leucomelaena), mavi cincile (Collybia nuda), tüylü maymuncuk mantarı (Schizophyllum commune), çiğ yalınetek mantarı (Conocybe tenera), kavak mantarı (Cyclocybe cylindracea), Bolbitius titubans, mürekkep mantarı (Coprinus comatus) ve sinek mantarı (Amanita muscaria). Bu türlerin 10 tanesi ansiklopedimizde ayrıntılı olarak anlatılır; aşağıdaki ızgarada kayıt sayısıyla birlikte fotoğraflı gösterilir.

Mevsim dağılımı: tarihli kayıtların yaklaşık yüzde 16'i eylül–kasım, yüzde 68'i mart–mayıs arasındadır. En yoğun aylar mart, nisan ve ekim. Yağış, sıcaklık ve rakım mevsimi birkaç hafta öne ya da arkaya kaydırır.

Listenin devamında Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde kaydı bulunan diğer türler: kıllı kırçıllı mantarı, bataklık mantarı, çöp mantarı, Psilocybe coronilla, Protostropharia semiglobata, Mycena pura, Morchella importuna, Irpex latemarginatus, kollu metelik mantarı, Macrocystidia cucumis, kırmızı kıvrıkbaş mantarı ve koca dalgatopu mantarı. Tek kayıtlı türler de haritada ayrı ayrı görünür; her nokta kendi GBIF ya da iNaturalist kaydına bağlanır.

Güneydoğu Anadolu Bölgesi içinde kaydın en çok geldiği iller: Diyarbakır, Gaziantep ve Adıyaman. Kaydı olmayan illerde mantar yok demek değildir; orada henüz az kişi gözlem paylaşmıştır.